قطعنامه ی پایانی تجمع فرهنگیان در اردیبهشت 87

به نام خداوند جان و خرد

بی تردید سال 86 یکی از تیره ترین سال هایی بود که جامعه ی معلمان ایران تجربه کرده است. بعد از تجمعات با شکوه معلمان در اسفند ماه 85 که با دستگیری تعداد زیادی از فعالان صنفی و ضرب و شتم شمار زیادی از فرهنگیان شریف  پایان یافت، به دلیل سانسور شدیدی که به واسته ی بخشنامه ی شورای عالی امنیت ملی بر رسانه ها حاکم شد چنین به نظر رسید که تشکلهای صنفی سکوت پیشه کرده اند و یا از وحشت در لاک خویش فرو رفته اند و یا همکاران خود را فراموش کرده اند، و حال آنکه فعالان صنفی با علم به عواقب و هزینه های فعالیت در چنین شرایطی بیکار ننشسته و ندای حق طلبی معلمان را با شرکت در پنجمین کنگره جهانی اتحادیه معلمان سراسر جهان در برلین به گوش جهانیان رساندند و هزینه آن را نیز با دریافت احکام تبعید، انفصال از خدمت و بازنشستگی اجباری پرداخت کردند.

همکاران گرامی

همان گونه که می دانید مصوبه مجلس در مورد لایحه مدیریت خدمات کشوری که در واقع «حداقل خواسته های فرهنگیان» هم نبود، پس از تصویب و ابلاغ به دولت، انتظار این بود که با توجه به قیمت نفت بیشتر از صد دلار این لایحه در سریعترین زمان ممکن اجرا شود اما دولت نه تنها این مصوبه را اجرا نکرد بلکه با موکول کردن آن به آینده، بی توجهی خود را به خواسته های به حق فرهنگیان و نمایندگان مجلس که عصاره ی اراده ی ملت هستند، نشان داد و این قشر فرهیخته و زحمتکش را عملاً در مواجهه با گرانی و تورم کمرشکن بالای 30 درصد تنها گذاشت.

حال با چنین وضعیتی ما فرهنگیان ضمن تاکید بر اجرای قطعنامه های گذشته، اهم خواسته های خود را به شرح زیر اعلام می داریم:

1-     ما فرهنگیان استان کردستان همبستگی کامل خود را با تمامی فرهنگیان سراسر کشور اعلام داشته و خود را ملزم به پشتیبانی از بیانیه های سراسری شورای هماهنگی می دانیم.

2-     ما هرگونه تبعیض و نابرابری را محکوم نموده و خواهان رفع کامل تبعیض و اجرای عدالت اجتماعی به معنای واقعی در آموزش و پرورش می باشیم.

3-     ما خواستار تغییرات اساسی در نظام آموزشی، ارتقای کیفیت فضاهای آموزشی، افزایش سرانه ی آموزش، تجهیز مدارس به تکنولوژی آموزش روز، نهادینه کردن نظام مدیریت انتخابی و توسعه ی آزادی بیان در آموزش و پرورش هستیم.

4-     امنیت شغلی، از اساسی ترین حقوق انسانهاست لذا به کارگیری افراد به صورت پیمانی، قراردادی، پاره وقت، حق التدریسی و شرکتی محکوم می نمائیم.

5-     ما نگرانی عمیق خود را از صدور حکم اعدام برای همکار عزیزمان آقای «فرزاد کمانگر» عضو هیات مدیره انجمن صنفی معلمان استان کردستان شاخه ی کامیاران ابراز داشته و با محکوم کردن صدور حکم اعدام برای وی خواهان لغو این حکم ناعادلانه هستیم.

6-     ما خواهان لغو احکام صادره برای تمامی فعالین سراسر کشور بویژه آقایان «پیمان نودینیان» و «اسکندر لطفی» هستیم.

7-     ما خواهان اجرای لایحه ی مدیریت خدمات کشوری به صورت کامل از تاریخ 1/1/86 می باشیم.

8-     انعکاس رسانه ای اعتراضات و خواسته های فرهنگیان از حقوق مسلم ماست، لذا ما خواهان رفع توقیف از تنها رسانه ی فرهنگیان یعنی «قلم معلم» هستیم و در غیر اینصورت حق انجام مصاحبه با رسانه های دیگر را برای فعالان صنفی محفوظ می داریم.

9-     ما خواهان رفع هرگونه محدودیت از فعالیت تشکلهای صنفی فرهنگیان با استناد به اصل 26 قانون اساسی هستیم.

10- ما تبدیل پاداش پایان خدمت فرهنگیان به سهام عدالت شرکت های ورشکسته دولتی را، ضربه ای جبران ناپذیر به بنیه ی اقتصادی عزیزان بازنشسته دانسته و آن را شدیداً محکوم می نمائیم.

11- روز جهانی کارگر را به کارگران تبریک گفته و از همه ی فعالیت های صنفی کارگران، دانشجویان، روزنامه نگاران و سایر اقشار جامعه حمایت می نمائیم.

دوازده اردیبهشت 87